Ερωτας σαν τη βροχή που καίει

 

Σκοτάδι και φως,

για μένα σκοπός.

Στα χείλη τα δυο, απέραντο πώς

να πλησιάσω εδώ,

στα χέρια σου ζω.

Στη φωτιά σου, γυμνή,

θα είμαι εκεί.

Στέκομαι μπρος στον δικό σου σκοπό

Μοιάζει γκρεμός, χωρίς ασφαλώς

Θα έρθω, μαζί,

να πάμε εκεί

που φέγγει η αυγή.

Στην αγκαλιά σου αυτή,

για πάντα εδώ, θα λάμπω θαρρώ

Σαν μια ευχή, που ψάχνει να βρει

Να βρει το σωστό,

που δεν ήταν εδώ

Να βρει αυτό,

που θα την κάνει ζωή

Να βρει προορισμό,

στον δικό σου σκοπό.

 

Όταν θα θες, του ερωτά σου αυτή

τη φλόγα του εκεί

να φωτίζει τη γη

για να ρθεις μαζι

να χαθούμε εκεί.

Στου ερωτά μας το φως

που δεν έχει γιατί

που δεν έχει και πώς

Να πλησιάσω μπορώ.

Μπορεί να καώ

Μα σε θέλω εδώ.

 

Σαν τη βροχή που απαιτεί

κοντά της να ρθεις

και να την εμπιστευτείς

Δε θα καείς αλλά μπορεί,

κάπου εκεί, να την ερωτευτείς.

 

Σαν τη βροχή που καίει τη γη

είναι ο έρωτας αυτός

εντελώς φλογερός.