Αφήνοντας πίσω μου το παρελθόν

Γιατί θα ρθουν κι άλλα. Και θα ρθουν κι άλλοι.
Κι έχω αφήσει ξανά. Και πετυχαίνει.

Γιατί όσα μας τρώνε είναι καλό να μένουν σε απόσταση ασφαλείας. Κι ας θυμώσουν κι ας παρεξηγηθούν.

Εσύ είσαι για σένα.
Κι αν γίνεις για μένα, να το επιλέξεις. Κι αν θέλει να ρθει, καλώς, είναι ευπρόσδεκτο κι αυτό. Το συναίσθημα, ο άνθρωπος…

Κι αν θέλεις να μείνεις, θα σ’ αγκαλιάσω.
Κι αν είναι να φύγεις, θα σ’ αφήσω.

Θα σου επιτρέψω ν’ ανοίξεις τα φτερά σου και να φτάσεις στους μαγικούς κόσμους για τους οποίους φιάχτηκες.
Και μια μέρα θα περάσεις και θα με προσπεράσεις. Γιατί είσαι για πράγματα μεγάλα. Και περισσότερα από μένα.

Αλλά για όσους έρχονται και δε φεύγουν αλλά ούτε είναι εδώ, βάλε όριο να γίνει το φρένο τους.
Άστους να είναι χωρίς εσενα. Και κοίτα μπροστά, εκεί που είναι για σένα, μην αφήνεις να σε κρατάν.
Ίσως ποτέ δε σε καταλάβουν, δε σε νιώσουν και δεν ικανοποιηθούν από όσα τους δίνεις.

Άσε πίσω το παρελθόν, πάρε ότι είναι εκεί για σένα, κράτα ό,τι σου ταιριάζει και ίσως το μοίρασμα τελειώνει εκεί.
Σ’ αυτόν που ήθελε να δώσει και έδωσε
και σ’ αυτόν που ήθελε να πάρει και πήρε.
Χωρίς να χρωστάς κάτι, χωρίς κανείς να περιμένει κάτι από σένα.

Έτσι απλά σαν μια αγκαλιά.
Που σου δίνουν, και δίνεις κι εσύ, και ολοκληρώνεται.

Κι αν είναι από αγάπη θα έχεις ευκαιρία.
Κι αν είναι από υποχρέωση, δε χρειάζεται. Άστο να φύγει, να πετάξει, να χαθεί στα σύννεφα.

Αφήνοντας πίσω μου το παρελθόν είμαι ελεύθερη, κάνω χώρο για ό,τι και όσους αξίζουν.
Αφήνοντας πίσω μου το παρελθόν αφήνω ό,τι με φυλακίζει.